اعلیحضرت این بار به همه ادویه ها و دانه های گیاهان دارویی که برای روی نان، در هم می ریزیم و به نانوا می سپاریم، آویشن هم افزوده است. حالا عطر نانی خانه ام را پر کرده که ملغمه ایست از سنت و مدرنیسم.
هر چند ترکیب بادیان و زیره و کنجد عطر و بوی یک نان اصیل محلی را به مشام می رساند، اما افزودن آویشن به آن هیچ تناسبی با بوی نانهای موجود در حافظه تاریخی من ندارد.
پی نوشت: البته خودشان چنین نظری ندارند و صدالبته که ناراحت هم شده اند که به حاصل زحمات ایشان با چنین نظری نگریسته ایم.
سلام
سلیقه اشون برای نون توش آویشن هم داشته
دلم خواااااااااست
نوع و میزان ادویه ها رو براتون می نویسم تا شما هم امتحان کنید.
چقدر جالب .هیچوقت زیره نداده بودیم بریزن رو نون امتحان می کنیم .ولی اویشن طغم پیتزا می ده به نون
حالا یه روز براتون عکسشو میذارم.
من یک نان محلی در شهرکرد خوردم که آویشن طعم اصلیش بود و من اما در کوهرنگ و دشت لاله واژگون و لردگان آن استان آویشن ندیدم
چه جالب! نمی دونم چرا از طعم آویشن تو نون خوشم نیومد.
چه جالب منم دوست دارم بوی نان محلی رو
سنت ایتالیا رو قاطی سنت ایران کرده.
مگه روی حرف اعلیحضرت میشه حرف زد .به نونشون گفتین پیتزا...
نون با طعم ذرت مکزیکی غلیظ.خوب حق هم داشتید که دوست نداشته باشید
کاش این همسر منم مرتب نون میخرید اون وقت با هر طعمی که بود حتما که میپسندیدم!
ای جان! خب یه وقت که پیدا می کنید، نون زیادتری بگیری و تو فریزر بذارید و موقع نیاز گرمش کنید.
تازه من خودم وقتی سر راهم هست، نون می گیرم. گاهی هم می پزم.
چه جالب.میدین به نونوا براتون رو نون میریزه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟میگما خو چرا خودتون نون درست نمیکنین؟شما که آشپزیتون عالیه
گاهی می پزم اتفاقا! اما همیشه که نمیشه تو آپارتمان نون پخت.